วันพุธที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2550

บทที่ 04 มาเข้าใจ เรื่องชัก หอบและยา ของลูกเรากันเถอะ

เด็กสมองพิการ...ส่วนใหญ่ มีปัญหาหลายเรื่อง ที่มาพัวพันกันจนเป็นปมใหญ่ และมันก็ใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ จนบางครั้ง ท้อต่อการแก้ปัญหาเหมือนกัน สมมุติเราเปรียบปัญหาเหมือนเงื่อนที่โดนผูกปมเชือก จนเป็นดินพอกหางหมู หาทางแก้ไม่ถูก เพราะแค่เห็นก็ท้อแล้ว

แต่ฉันมีวิธีคิดใหม่...เราก็อย่าดูปมเชือกเหล่านั้น ค่อยๆ แก้มันไปเรื่อย แก้มันไปวันละปม 2 ปม ฉันเชื่อว่า...เมื่อเราแก้ไปอย่างนี้ เรื่อยๆ ทุกวัน ทุกวัน พอเราหันกลับมามองปมใหญ่อีกที...มันจะเล็กลงไปอย่างไม่น่าเชื่อ ถ้าเรามีความพยายามมากพอ

และเรื่องใหญ่ของลูกที่เป็นปัญหาหนักอยู่่ทุกๆวัน นั่นคือ เรื่องการชัก เรื่องการหอบ และสารพัดยา ที่กินไปแล้ว จะเป็นอย่างไร แต่ประสบการณ์ของฉัน และของเพื่อนอีกหลายๆ คน...มันอาจถูกบ้าง ผิดบ้าง ถ้าจะมาถ่ายทอดประสบการณ์ ให้คนรุ่นหลังรับรู้ ก็อาจจะไม่ถูกต้องสักทีเดียวนัก...อย่าว่าแต่จะให้ถ่ายทอดเลย ตัวเราเองก็แทบจะเอาตัวกันไม่รอด ลูกก็ยังชัก ยังหอบ กันอุตลุด เข้าโรงพยาบาลกันเป็นว่าเล่น...ถึงแม้จะพยายามแก้ไขอย่างไรก็ตาม เหมือนขว้างงูไม่เคยพ้นคอเลยสักที...

มีเพื่อนๆ หลายคน แก้ไม่ตก...ฉันเลยจัดการอบรม เรื่อง การดูแลภาวะชัก, หอบ และยา ในเด็กสมองพิการ โดยมีวิทยากร จากคณะแพทย์ศาสตร์ รพ.รามาธิบดี ท่านเป็นอาจารย์สอนพยาบาลที่โรงพยาบาลรามาธิบดี มีความรู้เรื่องนี้โดยตรง จบเป็นปริญญาเอก

น่าจะเป็นทางออกที่ดี...สำหรับพ่อแม่เก่าที่มีปัญหาเดิมอยู่แล้ว และสำหรับพ่อแม่ใหม่ ที่ยังไม่มีประสบการณ์เรื่องนี้มากนัก...อีกทั้งเรายังได้ความรู้ที่ถูกต้อง จากคนที่มีประสบการณ์โดยตรง

ฉันจึงรวบรวมความรู้ในวันที่ 7 กันยายน 2550 มาเผยแพร่ต่อ เพื่อให้เพื่อนของเราได้ความรู้นี้ไปด้วย โดยไม่ต้องเดินทางที่มีบ้านแม่นก

ตารางกิจกรรม
plan-7-09-07.jpg

ไม่มีความคิดเห็น: